Een kwekerij die het lange spel speelt
In een tijd waarin de meeste tuincentra verkopen wat trending is op Instagram, voelt een bezoek aan de kwekerij van Alain Jabouin als het betreden van een levend archief. Gelegen aan de 307 Rue de la Payanne in Caromb - verscholen tegen de zuidelijke flank van de Mont Ventoux - is dit bedrijf een familieobsessie die de decennia heeft overleefd. Alain leidt de zaak nu, in de voetsporen van zijn vader Raymond en zijn grootvader Henri.Het verhaal gaat terug tot 1928, toen Henri de vijgenboomgaarden plantte die er vandaag nog steeds staan. In 1958 besefte de familie dat hun talent voor vermeerdering een bedrijf kon worden, en sindsdien zijn ze ermee bezig. Hoewel de juridische naam op de papieren "EARL du Clos de la Payanne" luidt (geregistreerd in 2000), is de ziel van de plek veel ouder. Het is een driegenerationele missie om het Franse platteland te herbevolken met "taaie" planten - rassen die geen cocktail van chemicalien nodig hebben om een zomer te overleven. Tussen de hectaren tafeldruiven, de olijfgaarden en die beroemde hectare vijgen door verkopen de Jabouins niet zomaar planten; ze verkopen biodiversiteit.
De "rebelse" wijnstokken: leven in de PIWI-hoek
Als je wilt zien waar Alains passie echt oplaait, kijk dan naar de wijnstokkenlijst. Hij is een groot voorstander van "PIWI"-rassen - druiven geteeld voor natuurlijke ziekteresistentie. We hebben het over namen als Floreal, Vidoc en Artaban, moderne parels van de wijnbouw die meeldauw zonder moeite trotseren.Maar Alain bewaart ook de "outlaws" - de oude Frans-Amerikaanse hybriden zoals Noah, Clinton en Isabelle. Deze wijnstokken hebben een bewogen geschiedenis; velen werden in 1934 door de Franse overheid verboden, vermoedelijk vanwege zorgen over methanol in de wijn (hoewel sommigen zeggen dat het gewoon protectionisme was). Tot op de dag van vandaag mogen ze in de EU niet legaal worden gebruikt voor commerciele wijnproductie. Jabouin verbergt dit niet; hij vermeldt het duidelijk: "Non autorise a la Revente en jardinerie." Hij verkoopt ze aan particulieren - de hobbyisten met een moestuin en de erfgoedzoekers. Het is minder een commerciele kwekerij en meer een eigenzinnige genbank met een prijslijst.
Een catalogus van het vergeten
Naast de resistente wijnstokken is de catalogus van Jabouin een begraafplaats van rassen die de industriele wereld is vergeten. Je vindt er de Cornichon blanc (die er precies uitziet als een klein augurk), de Barbaroux (een Provencaals basisproduct sinds de jaren 1700) en de Servant - de druif die onze grootouders op zolder hingen om te drogen als kersttraktatie.Dan zijn er ook de "winterharde" nieuwkomers uit Oekraine en Oost-Europa, zoals Veles en Heliodore. Deze rassen zijn bestand tegen de harde vorst die van de Mont Ventoux kan komen en overleven temperaturen tot -25 graden C. Alain stelt dat Heliodore pitloze trossen van wel zes kilogram kan produceren. Of je nu ooit een druiventros zo groot als een kleine hond kweekt of niet, de ambitie is bewonderenswaardig. Wat je op de website zult opmerken: veel artikelen zijn gemarkeerd als "EPUISER" (uitverkocht). Het is een eerlijke weerspiegeling van een kleine boerderij - op is op.
De vijg die Caromb op de kaart zette
Je kunt niet over Jabouin praten zonder het over de Figue Longue Noire de Caromb te hebben. Dit is het kroonjuweel van de familie. Henri Jabouin gaf het ras in de jaren vijftig zijn naam, en Alain heeft zijn leven gewijd aan het promoten ervan. Hij vertelt je dat het ras oorspronkelijk uit Italie komt (waar het bekend staat als de Douqueira), maar in de droge, kalkachtige bodem van Caromb vond het zijn ware thuis.Deze bomen zijn overlevers. Ze bevroren tot aan de grond in de legendarische winters van 1956 en 1985, om vervolgens weer vanuit de wortels op te groeien. Vandaag de dag brengt de boerderij zo'n tien ton vijgen per jaar op. Alains toewijding gaat ook verder dan de boerderijpoort - hij is de "Grootmeester" van de Broederschap van de Lange Zwarte Vijg van Caromb. Hij is niet zomaar een teler; hij is de hoofdbeschermer van het ras en zorgt ervoor dat deze lokale schat een eigen conservatoire boomgaard en een eigen plaats in de geschiedenisboeken heeft.
Geworteld in de bodem, niet in het kantoor
Uiteindelijk is dit een werkende boerderij, geen boetiek. Alain beheert vijf hectare tafeldruiven en nog een hectare wijnstokken (de klassiekers zoals Grenache en Cinsault), naast zijn kersen- en olijfbomen.Als je bij hem bestelt, volg je het ritme van de seizoenen. Verzending begint in december omdat, zoals Alain het verwoordt, de planten tijd nodig hebben om "hun reserves op te bouwen" voordat ze gerooid worden. Het is het soort praktische wijsheid dat je alleen krijgt van iemand die zijn leven lang met aarde onder zijn nagels heeft gewerkt. Hij leunt niet op flitsende biologische certificaten of marketinglabels; hij gebruikt gefermenteerde brandnetel- en paardenstaartpreparaten omdat dat werkt. Het is een bedrijf gebouwd op drie generaties vallen, opstaan en een diepgewortelde weigering om de oude gewoonten te laten uitsterven.