Tinazzi in Puglia: Primitivo, PIWI-proeven en een wijnhuis dat zichzelf opnieuw uitvindt

Samenvatting

Tinazzi is een wijnhuis met vestigingen in Veneto en Puglia. Het Puglia-hoofdstuk begon in 2000, toen Gian Andrea Tinazzi – nu 76 jaar oud – de eerste vijf hectare bij Carosino kocht nadat hij potentieel had gezien in Salento-wijn dat anderen negeerden. Destijds kostten Primitivo-druiven 15 tot 18 cent per kilogram; nu brengen ze zo'n €1,40 op. Het landgoed beslaat 35 hectare verdeeld over Carosino en San Giorgio Ionico, en tot 2021 had de productie een miljoen flessen per jaar bereikt, bulkwijn niet meegeteld. Het stuk is een uitgebreid interview met Tinazzi. Het centrale project is Longevitis, gelanceerd in 2023: een methode waarbij geselecteerde gisten en hergebruik van druivenschillen worden ingezet om de natuurlijke antioxidanten te verhogen die worden gewonnen uit de zaden van Vitis vinifera-druiven – Primitivo in Puglia, Corvina in Veneto – om oxidatie te vertragen en de houdbaarheid van de fles te verlengen met wat anders perswaste zou zijn.

Het PIWI-deel van het verhaal is kleiner dan de titel doet vermoeden. Na vergelijkbare proeven in Veneto plantte Tinazzi 2.500 vierkante meter witte en rode PIWI-wijnstokken – waaronder Souvignier Gris en Prior – in Carosino met steun van de regionale overheid. Het project bevindt zich in een experimentele fase van drie jaar voordat wijnen op de markt kunnen worden gebracht. Het interview gaat ook in op een marktpivot richting rosé's en witte wijnen, een vastberaden weigering om het alcoholgehalte te verlagen omdat dit de Primitivo zou ontkrachten, en het gebruik van ad-hocverschneden om de wijn aan te passen aan veranderende smaken. De export bedraagt zo'n 85% en gaat naar de VS, Rusland, Japan, Vietnam en bredere Aziatische markten. Een masseria op het landgoed Feudo Croce wordt ontwikkeld als erfgoedbestemming: bij de renovatie kwamen resten van oude beschavingen aan het licht, waaronder keramiek, die nu in samenwerking met de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed worden samengesteld voor tentoonstelling in het gebouw. Het bedrijf ondersteunt ook dolfijnbescherming in de Golf van Taranto via de Jonian Dolphin Conservation.

Ons commentaar

De titel plaatst PIWI centraal, maar de tekst besteedt er slechts één alinea aan. Het proefperceel – 2.500 vierkante meter, minder dan 1% van Tinazzi's landgoed in Puglia – is een voorzichtige eerste stap, geen commitment. Drie jaar proeven hebben een tijdlijn, maar er is geen vinificatiedoelstelling vastgesteld en geen enkele rashkeuze lijkt definitief. Haal dat weg en dit is een bedrijfsprofiel dat volledig is opgebouwd uit wat de eigenaar over zichzelf koos te zeggen: Longevitis gaat ongecontroleerd, het dolfijnenwerk en het archeologisch project verschijnen allebei als reputatiegarnering, en niets in het stuk zou Tinazzi ongemakkelijk maken.

Over de auteur

Serena Leo schrijft voor Virtù Quotidiane. Over haar is niets bekend buiten haar auteurspagina op de site. Als je het stuk leest, geeft ze Tinazzi het woord zonder hem te bevragen: cijfers worden niet geverifieerd, beweringen blijven ongecontroleerd en er komt op geen enkel moment een externe stem aan bod. Het leest als een vraag-en-antwoordgesprek dat voor publicatie is opgeruimd, geen journalistiek stuk.

Over de uitgever

Virtù Quotidiane is een Italiaanse digitale dagkrant over eten, wijn, toerisme en streekproducten, geregistreerd bij de Rechtbank van L'Aquila in 2017 (ROC n.36287), met Marco Signori als hoofdredacteur. Het blad dekt de sector met oprechte gedrevenheid en producenten die erin verschijnen, komen er doorgaans goed van af. Je vindt hier weinig tegenspraak, en ook weinig dat de mensen over wie wordt geschreven ongemakkelijk zou maken.